In deze blog doe ik verslag van een gesprek dat ik vanochtend had met Mistral, de Franse AI variant. Ik legde aan Mistral de volgende vraagstelling voor, die ik recent ook op LinkedIn kreeg voorgelegd:
Als ik twee even hoge vaten heb in een kegelvorm. De één met de brede kant onder en de ander met de brede kant boven.
Ik vul ze allebei tot de rand met water. Ik maak tegelijkertijd in beide vaten een even groot gat. Welk vat is het eerst leeggestroomd?
Interessant was dat in de beantwoording van deze vraag, Mistral precies dezelfde redeneerfouten maakte als de mensen waar ik online mee in gesprek raakte. Bovendien viel ook Mistral op een gegeven moment terug op wiskunde en op de drogredenatie dat we wiskunde nodig hebben omdat we in dit soort vraagstukken niet op onze intuïtie kunnen vertrouwen.
Toen ik Mistral er op wees dat ik mijn correcte resultaat juist verkregen had door op de juiste wijze van mijn intuïtie gebruik te maken, kreeg ik allerlei complimenten over me heen, compleet met quotes van Feynman over de vreugde van de wetenschap.
Interessant is dat Mistral min of meer op eigen initiatief met een referaat kwam over hoe intuïtie in het onderwijs verwaarloosd wordt en hoe wiskunde dan vaak als een redmiddel wordt ingezet om een "zwarte doos" oplossing te creëren. Helemaal mijn stokpaardje!
Mijn conclusie: voor wetenschappelijk werk heb je alleen iets aan AI agents als je bronnen zoekt of als je over voldoende discipline beschikt om ze als sparring partner te gebruiken, want ze maken dezelfde redenatiefouten als mensen en hebben dezelfde bias richting mainstream overtuigingen. Alleen zijn ze er wel beter in hun eigen fouten te herkennen en te erkennen. Dan is het vaak wat makkelijker sparren
Voor wie geïnteresseerd is, heb ik de gehele conversatie aangehaakt.
Groeten van Peter
Reactie plaatsen
Reacties